Coach, Psycholog, Psychoterapeuta, Psychiatra, czym się różnią?
Strona główna » Spis treści » Ważne dla mnie cytaty

Ważne dla mnie cytaty

Na tej stronie zamieszczam wybrane cytaty różnych książek, różnych autorów, które z jakichś przyczyn wydały mi się godne uwagi, istotne i warte zapisania.

Cytaty z książki „Wypalenie. Jak wyrwać się z błędnego koła stresu?” o byciu wystarczająco dobrą, cytaty o samoregulacji, cytaty o woman power

Nie przyszłaś na ten świat po to, żeby być produktywną. Jesteś tu po to, by być sobą, zajmować się Czymś Więcej (…), a żeby to osiągnąć, potrzebujesz odpoczynku.

“Wypalenie. Jak wyrwać się z błędnego koła stresu?” Dr Emily Nagoski, Amelia Nagoski

W naszej kulturze “bycie produktywną” jest postrzegane jako najważniejszy miernik twojej wartości, jakbyś była dobrem konsumpcyjnym. Jesteś tubką pasty do zębów, którą należy bezlitośnie wyciskać, aż zostanie pusta. W pewnych okresach historii ludzkości, na przykład w czasach niewolnictwa, niektórzy dosłownie określali wartość człowieka jedynie przez pryzmat jego produktywności.

“Wypalenie. Jak wyrwać się z błędnego koła stresu?” Dr Emily Nagoski, Amelia Nagoski

Sen nie tylko leczy Twoje ciało, może również zacząć leczyć rany kulturowe.

“Wypalenie. Jak wyrwać się z błędnego koła stresu?” Dr Emily Nagoski, Amelia Nagoski

Powiedzenie “nie spoczniemy, póki…” sugeruje Że nie powinniśmy odpoczywać dopóki, powiedzmy świat nie stanie się bezpiecznym miejscem dla wszystkich ludzi. Kiedy jednak odmawiamy sobie zaspokojenia podstawowych potrzeb, przyrodzonych wszystkim ssakom, kierowane błędnym przekonaniem, że w ten sposób okazujemy oddanie sprawie albo bliskim nam osobom, wypalamy się. A potem odpadamy.

“Wypalenie. Jak wyrwać się z błędnego koła stresu?” Dr Emily Nagoski, Amelia Nagoski

Nie jesteśmy stworzone do nieustannego wysiłku, ale to naprzemiennej pracy i wypoczynku. Powinniśmy przeznaczać średnio 42% czasu, około 10 godzin na dobę na odpoczynek. Jeśli nie poświęcimy czasu na wypoczynek nasze ciało się zbuntuje i samo zmusi nas do przerwy.

“Wypalenie. Jak wyrwać się z błędnego koła stresu?” Dr Emily Nagoski, Amelia Nagoski

Syndrom istoty dającej wmawia nam, że odpoczynek to “dogadzanie” sobie, co ma równie mało sensu jest twierdzenie, że słabością i dogadzaniem sobie jest oddychanie. 

“Wypalenie. Jak wyrwać się z błędnego koła stresu?” Dr Emily Nagoski, Amelia Nagoski

Cytat o samoakceptacji

Zasługujesz na szacunek i miłość, zasługujesz na troskę, zasługujesz na życzliwość tu i teraz, taka jaka jesteś Nie dopiero wtedy, kiedy schudniesz 5 czy 50 kg. nie kiedy awansujesz, skończysz studia, znajdziesz męża czy żonę, dokonasz coming autu czy urodzisz dziecko. Teraz. 

“Wypalenie. Jak wyrwać się z błędnego koła stresu?” Dr Emily Nagoski, Amelia Nagoski

Cytat o samotności i byciu niewystarczająco dobrym

Wrażenie, że “nie wystarczasz” to pewna forma samotności

“Wypalenie. Jak wyrwać się z błędnego koła stresu?” Dr Emily Nagoski, Amelia Nagoski

Cytat o wypaleniu zawodowym

Lekarstwem na wypalenie, nie jest “troska o siebie” – to troska nas wszystkich o siebie nawzajem.

“Wypalenie. Jak wyrwać się z błędnego koła stresu?” Dr Emily Nagoski, Amelia Nagoski

Cytaty na temat traumy z książki Peter A. Levine „Trauma i pamięć. Mózg i ciało w poszukiwaniu autentycznej przeszłości. „

Osoby straumatyzowane są uwięzione w stanie wiecznego napięcia, które nie odpuszcza i wydaje się, że zawsze już tak będzie. Przekonanie, że nie ma wyjścia powoduje poczucie bezsilności, absolutnej bezradności i rozpaczy. I rzeczywiście, uczucie napięcia jest tak straszne i bezgraniczne, że odczuwająca je osoba, ze wszystkich sił broni się przed odczuwaniem własnego ciała.

Peter A. Levine, Trauma i pamięć. Mózg i ciało w poszukiwaniu autentycznej przeszłości.

Delikatnie poprowadzeni pacjenci uczą się, że odczuć można „dotknąć” tylko na chwilę i przetrwać to doświadczenie (…). Kiedy uda im się skontaktować z własnymi odczuciami, bardzo powoli i stopniowo napięcie przechodzi w rozluźnienie, a potem w sposób naturalny znowu przechodzi w napięcie. Jednak tym razem nie jest już ono tak silne i prowadzi do kolejnego spontanicznego, spokojnego rozluźnienia. (…) Poczucie wewnętrznego ruchu, wolności i przepływu pozwala stopniowo wydobywać się z przerażającego uścisku traumy.

Peter A. Levine, Trauma i pamięć. Mózg i ciało w poszukiwaniu autentycznej przeszłości.

Cytaty z książki Irvin Yalom „Patrząc w słońce”

Starania, aby zachować osobową tożsamość, zawsze kończą się fiaskiem. Przemijanie jest nieuchronne. Terminy „falowanie” używam, aby zaznaczyć, że zostawiamy po sobie coś z życiowego doświadczenia: cechę, wskazówkę, cnotę, pocieszenie przekazane innym – znajomym i nieznajomym.

Irvin D. Yalom, Patrząc w słońce. Jak sobie radzić z przerażeniem śmiercią

(Po otrzymaniu śmiertelnej diagnozy – mój przypis) Watanabe wraca do pracy odmieniony. Odmawia podporządkowania się biurokratycznemu rytuałowi, łamie wszystkie reguły, a resztę życia poświęca na założenie w sąsiedztwie parku, który będzie cieszyć pokolenia dzieci. W ostatniej scenie, tuż przed śmiercią, Watanabe siedzi na huśtawce w tym parku. Wokół szaleje śnieżyca, ale on jest pogodny i umiera z nowo odnalezionym spokojem ducha.

Zjawisko falowania, świadomość, że stworzył coś, co będzie przekazane innym i poprawi ich życie, zmienia jego przerażenie w głęboką satysfakcję.

Irvin D. Yalom, Patrząc w słońce. Jak sobie radzić z przerażeniem śmiercią

Nie wprowadzisz do swego życia pozytywnych zmian, dopóki czepiasz się myśli, że sprawy, które nie pozwalają Ci dobrze żyć, nie zależą od Ciebie. Dopóki spychasz całą odpowiedzialność na ludzi, którzy Cię źle traktują – prymitywnego męża, wymagającego, ale mało pomocnego szefa – złe geny czy przemożne pragnienia, nie wybrniesz z impasu. Ty i tylko Ty odpowiadasz za najważniejsze aspekty swojej sytuacji życiowej i tylko Ty możesz ją zmienić. (…) Jedno z ulubionych powiedzień Nietzschego to „amor fati” – pokochaj swój los.

Irvin D. Yalom, Patrząc w słońce. Jak sobie radzić z przerażeniem śmiercią

1. Co się posiada. Dobra materialne są ułudą. Schopenhauer zgrabnie wywodzi, że gromadzenie dóbr i bogactw nigdy się nie kończy i nie przynosi zaspokojenia. Im więcej mamy, tym więcej byśmy chcieli. Bogactwo jest jak woda morska: im więcej wypijesz, tym większe masz pragnienie. Na koniec to nie my mamy rzeczy – one mają nas.

2. Co człowiek sobą przedstawia. Reputacja jest równie ulotna jak dobra materialne. Schopenhauer pisze: „Mamy na uwadze niemal przede wszystkim cudzą opinię i z dbałością o nią wynika… prawie połowa wszystkich kłopotów i obaw jakich kiedykolwiek doznaliśmy (…)”. Przymus, aby sprawiać dobre wrażenie, jest tak przemożny, że bywali więźniowie, którzy w drogę na egzekucję najbardziej się martwili w co się ubiorą i jakie wykonają gesty. Opinie innych to urojenia, które w każdej chwili mogą się zmienić; wiszą na nitce i czynią z nas niewolników tego, co myślą inni, albo gorzej – co wydają się myśleć – gdyż nie jesteśmy w stanie się dowiedzieć, co myślą naprawdę.

3. Czym się jest. Naprawdę liczy się tylko to, czym jesteśmy. Czyste sumienie jest więcej warte niż dobra reputacja. Naszym naczelnym celem powinny być zdrowie i bogactwo intelektualne, ponieważ wyznaczają one drogę do niewyczerpanej skarbnicy myśli, do niezależności i moralnego życia. Wewnętrzna równowaga bierze się z wiedzy, że zaburzają nas nie rzeczy, a ich interpretacja.

Irvin D. Yalom, Patrząc w słońce. Jak sobie radzić z przerażeniem śmiercią

Cytaty z książek Aleksandra Lowena. Na temat tłumienia emocji:

Tłumienie emocji przebiega w kilku krokach. Najpierw dziecko powstrzymuje się od ich wyrażania, aby uniknąć ciągłych konfliktów. Następnie rozwija poczucie winy, które powoduje, że emocje są postrzegane jako „niewłaściwe”. Na koniec ego zaczyna skutecznie negować emocje, usuwając je ze świadomości. Zablokowanie emocjonalnej ekspresji jest formą rezygnacji. Dziecko przestaje oczekiwać od rodziców jakiejkolwiek przyjemności i nastawia się na unikanie otwartych konfliktów. (…) Ostatni etap tego procesu cechuje się tym, że ego próbuje zreorganizować podzieloną osobowość, negując emocję i zastępując ją obrazem emocji przeciwstawnej.

Człowiek, który wypiera swoją wrogość, będzie siebie uważał za troskliwego i kochającego. (…) Taka osoba stwarza sobie kompulsywny schemat zachowań, musi zawsze demonstrować miłość i troskę, gdyż naruszenie tego schematu mogłoby dokonać wyłomu.

Aleksander Lowen, Przyjemność

Najpotężniejszą bronią rodziców jest odrzucenie lub jego groźba. Ponieważ dzieci są całkowicie uzależnione od rodziców, nie mogą się przed taką groźbą obronić. 

Aleksander Lowen, Narcyzm

Brak gniewu u kogoś, kto został skrzywdzony wskazuje na blokadę tych emocjonalnych reakcji. Wypierana wrogość przejawia się jednak w subtelnych, sadystycznych zachowaniach, czytelnych dla wszystkich poza osobą, żyjącą w urojeniu negacji własnej wrogości.

Aleksander Lowen, Przyjemność

Do depresji dochodzi ponieważ zespół zaprzeczeń i urojeń powoduje stały upust energii. Wcześniej czy później człowiek wyczerpuje swoje rezerwy i stwierdza, że dłużej tego stanu nie wytrzyma. Osoba w depresji dosłownie nie ma siły do normalnego funkcjonowania. (…)

Człowiek w depresji nie czuje nic, ma wrażenie, że jego życie jest puste. (…) Aby przełamać skłonność do depresji, trzeba ujawnić zespół zaprzeczeń i urojeń oraz uwolnić stłumione emocje. (…)

Uwolnienie stłumionych uczuć to lekarstwo na depresję. Jest takim lekarstwem na przykład płacz wyrażający smutek. Kto jest smutny, ten nie ma depresji. Depresja czyni człowieka bezwolnym i niewrażliwym, w smutku czuje się ciepły i ożywiony. Doznanie smutku otwiera drzwi kolejnym emocjom i zwraca jednostce jej ludzką kondycję, w której zachowaniem kierują przyjemność i cierpienie. Umieć się smucić oznacza zarazem umieć się cieszyć.

Aleksander Lowen, Przyjemność

Dziecko musi stłumić swoje uczucia i wznieść fasadę z zachowań, które uchodzą za właściwe. (…) Stłumiowe emocje od czasu do czasu wyrywają się na zewnątrz, zmuszając go do tworzenia całej serii racjonalizacji i samousprawiedliwień mających ratować jego wizerunek. (…)

Pacjent zaczyna płakać. Może nawet nie wiedzieć z jakiego powodu płacze. Szloch jakby wyrywa się sam, ku zdziwieniu pacjenta. Taki płacz może powtórzyć się wiele razy, aż w końcu zaczyna brzmieć dziecinnie, gdy pacjent dostrzega krzywdę uwięzionego dziecka. (…)

Uwolnione podczas pracy terapeutycznej impulsy wywołują płacz, krzyk, bicie, kopanie, gryzienie i tum podobne zachowania. Pacjent wyładowuje się na kozetce zamiast odreagowywać na innej osobie. Zawsze ujawniają się przy tym gniew i poczucie krzywdy dziecka, które musi wyrazić swoje negatywne uczucia, zanim będzie mogło szczerze zamienić je na pozytywne.

Aleksander Lowen, Przyjemność

Inne moje treści, które mogą Ci się spodobać

Zrzucanie napięcia, otrząsanie się z emocji – co to jest TRE ®?
Pułapka: Szukanie aprobaty u innych
Stres – słowo-przykrywka, czy prawdziwa emocja?
Co ładuje Twoje baterie?
Dlaczego sięgamy po alkohol pomimo przykrych konsekwencji?